Cogito ergo sum.

 Η αλλιώς πως ξεκίνησαν όλα.

Αποφάσισα να κρατήσω τον προκαθορισμένο τίτλο αυτού του άρθρου-το “Hello world!” του WordPress ελληνιστί. Μου αρέσει η αίσθηση ότι τα σώψυχα μου- της 30άρας- θα είναι εκτεθειμένα στον Κόσμο.

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι αύριο, δηλαδή σε 49 λεπτά, θα είμαι επισήμως μία 30άρα. Η ιδέα να δημιουργήσω ένα διαδικτυακό τόπο υποστήριξης για το είδος μας επισκεύθηκε τον εγκέφαλό μου μιλώντας στο τηλέφωνο με μία συντρόφισσα και εξιστορώντας της το πως θα περάσω τα 3οκοστά μου γενέθλια.

Ας το μοιραστώ και με τον Κόσμο λοιπόν. Τις τελευταίες μέρες ήμουν σε μία περίεργη μυγιάγγιχτη ξινή διάθεση με αρκετές νότες μαυρίλας, όταν κάποια στιγμή συζητώντας με την αδελφή μου μου ανέφερε ότι ίσως να οφείλονται τα γενέθλια μου γι’ αυτό. Πράγματι, πως δεν το σκέφτηκα, ώστε αυτό υποβόσκει στο υποσυνείδητό μου και μου σπάει τα νεύρα! Αποκάλυψη! Η ενδόμυχη ανάλυση συνεχίστηκε, η μία σκεψη έφερε την άλλη καταλήγοντας ότι δεν μπορούσα να σκεφτώ άλλα γενέθλια που να μην ήθελα να γιορτάσω.. Αποτέλεσμα; Μία μέρα μετά την αρχική σκέψη και μία μέρα πριν τα γενέθλια, το πλάνο εορτασμού κατέρρευσε παταγωδώς και βολικά- ωφείλω να ομολογήσω. Εν ολίγοις, η αδελφή μου αρρώστησε, οποτέ δεν θα μπορέσει να μεταβεί στην νήσο που κατοικώ μόνιμα, οι γονείς μου θα μείνουν μαζί της για να την φροντίσουν και το αποκορύφωμα, ο φίλος μου- το τελευταίο συστατικό γενεθλιακού εορτασμού- δεν θα μπορέσει να μεταβεί στη νήσο με άδεια μια και εφόσον υπηρετεί στο ναυτικό και την Τετάρτη λόγω απεργίας δεν αποπλέουν τα καράβια, δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στη βάση του. Άρα τι μένει για να γιορτάσω τα 30κοστά μου γενέθλια; Το σκυλάκι μου, πάλι καλά λέω όντως.

Όταν συνειδητοποίησα ότι αυτά τα γενέθλια δεν θα εορταστούν, πραγματικά ηρέμησα και χάρηκα που και αυτή η επιθυμία μου εισακούστηκε από το σύμπαν και πραγματοποιήθηκε!

Το επόμενο πράγμα που συνέβει ήταν ότι αποφάσισα να γράψω για όλα αυτά και κυρίως για τους λόγους που όταν κάποια γίνεται 30, απλώς δεν επιθυμεί να το γιορτάσει με κανέναν παρά μόνο με το σκύλο της.